14. “Steenworp” in de Schrift

14. “Steenworp” in de Schrift

De Heer is trouw aan Zijn volk en wilde geen afstand nemen, maar Hij moest! Het was de díepe weg die God met Hem en Zijn volk wilde gaan …

De Heer moest ómschakelen. Want het volk, waarmee Hij zich zo innig verbonden voelt, is tevens Zijn ‘zwakke plek’. Door een boodschapper van de hemel, werd Hij ter plekke gesterkt. Het oude verbond met de Zijnen, zou teniet worden gedaan, om er een nieuw verbond voor in de plaats te kunnen stellen¹. Daartoe moest de Heer, als een weggeworpen steen, ‘buitengeworpen’ worden².

Hij is de Steen die door de ‘bouwlieden’ werd afgekeurd ³. Verworpen door de Zijnen, werd Hij met de wettelozen gerekend ⁴ en als ‘ondeugdelijk afval’ heeft Hij buiten de poort geleden⁵ . Maar vanwege de vóór Hem liggende vreugde heeft Hij het kruis verdragen en de schande veracht⁶.

En daarop stootten zij zich aan het Woord, want Gód heeft Hem tot “Hoofd van de hoek” gemaakt⁷; de Heer werd de uíterste Hoeksteen. Het Edele Gesteente, in Wie heel het gebouw van God samengevoegd groeit tot een heilige tempel – de woonplaats van God in de Geest⁸.

Nu zijn ‘bouwlieden’ van alle tijden. Zij lengen hout, hooi en stro aan met leem⁹. Maar op een dag zal al dat eígen werk teniet worden gedaan. Want de Steen zal zichzelf losmaken¹⁰. En zonder hulp van menshanden zullen ‘ondeugdelijke bouwsels’ als afval verpulverd worden¹¹. Wie het echter gegeven is op Hém te vertrouwen, zal in géén geval te schande worden gemaakt¹²!