7. “Verstrikken” in de Schrift

7. “Verstrikken” in de Schrift

De leerlingen van de Heer zouden “in Hem verstrikt worden”. Zonder zicht op hun Herder, zouden ze in een situatie terechtkomen waarin ze zouden vastlopen …

Wanneer je altijd gewend was om in de zichtbare aanwezigheid van de Heer te wandelen, dan is het ineens heel anders als dat niet meer het geval kan zijn. Alleen, dan komt het erop aan! Want op dát moment zal blijken of het geloof daadwerkelijk gefundeerd is op de dingen die door God en de Heer gesproken zijn, en niet op menselijke waarneming¹.

De Heer wist dat Zijn leerlingen het daar moeilijk mee zouden krijgen². Temeer omdat Zijn kruisdood voor hen een ontgoocheling was. Zij waren al bezig met de plaats die zij in zouden gaan nemen in het koninkrijk, waarvan ze dachten dat het spoedig aan zou vangen. Er was onderling zelfs sprake van rivaliteit, wie van hen aldaar ‘de grootste’ zou zijn³.

Geloof was merendeel gefundeerd op waarneming zoals wondertekenen, waarvan de diepere betekenis vooralsnog ontging⁴. Maar toen deze zichtbare zaken wegvielen, en de Heer als een vervloekte aan het hout geslagen werd, bleek “de kracht en wijsheid Gods”⁵ aanstotelijk te zijn. Velen van het volk van God zouden ‘verstrikt’ raken in hun Herder⁶.

Wanneer God Zijn wijsheid niet aan ons hart bekend maakt, dan beoordelen we “het woord van het kruis” als ‘dwaasheid’⁷. En voor mensen die het nog van zichzelf en uiterlijk vertoon verwachten, vormt het een struikelblok of strik⁸. Echter níet als eindstation, maar om uiteindelijk tot ontdekking van genade en waarheid te komen⁹!