4. “Beloven” in de Schrift

4. “Beloven” in de Schrift

Petrus was geneigd om dingen aan de Heer te beloven. Misschien herken je daarin iets van jezelf? Het volk van God beloofde ook van alles. Zij zouden alles doen wat in de tien woorden stond die Mozes op de berg ontvangen had¹ …

Petrus ging uit van vermeende eigen kracht. En het gros van het volk van God, ging (en gaat) vooralsnog eveneens van eigen vermogens uit. Maar dat is geen mens vreemd, want van nature doen wij dat allemaal.

Er is geloof voor nodig om te gaan leven vanuit het feit dat God alles waar zal maken in Zijn schepping, omdat Hij dat beloofd heeft². Het is een genadegunst jezelf niet meer te onderscheiden, maar de Heer, door wie God alles tot stand brengt en van wie je deel uitmaakt³.

God gaat niet uit van wat wij aan Hem beloven, Hij gaat uit van wat Hij Zélf aan ons beloofd heeft. Niet onze schuld staat centraal bij God, want Hij heeft Zichzelf – terwijl Hij niets verschuldigd was – tot ‘Schuldenaar’ gemaakt.

Voor God zijn alle mensen tezamen gestorven in de dood van de Heer⁴. En in Zijn levendmaking zal God alle mensen het leven geven⁵, alleen niet allemaal tegelijk. Dat is Zijn genade en zo maakt Hij Zijn beloften waar!